تو
سرزمین مادریِ
عاشقانه های منی
آنجا که باران
رو به رویت می نشیند
برای پروانه ها
گل می سراید
و آسمانی را
به شاخه های عطرُ نور
پیوند می زند
از تو گفتن
به چیدن خیال
از مزارع خواب می ماند
که چشم هایت
دشت بانی می کنند
و دست هایت
ترنّم جویبارانی ست
که اسم تو را
به حافظه ی عشق می ریزند

پرویز صادقی

نوشته ای شاید تکراری اما ارزش هزار بار خواندن رو داره. شاید این نوشتهی کوتاه درباره اینکه چطور باید این سه روز بینایی را بگذرانم باعث شود تا شما نیز برنامهای برای خود تنظیم کنید. همه ما داستانهای مهیجی را خواندهایم که قهرمان در آنها، زمان خاص و محدودی برای زندگی در اختیار دارد. گاهی اوقات این زمان به مدت یک